4.6 C
Utrecht
zondag, januari 29, 2023

Q&A: tweede roman van Amerikaanse auteur een Nederlands, Europees liefdesverhaal

- Advertisement -


De Amerikaanse auteur Kristin Anderson woont al meer dan vijf jaar in Nederland en heeft de tijd gebruikt om een ​​volwaardige romanschrijver te worden. Haar tweede boek, De dingen die we in Venetië zeiden, is een reisverslag dat zijn twee hoofdpersonages meeneemt op een wederzijdse wederzijdse romance door heel Europa en uiteindelijk naar Nederland. In wezen geschreven als een broodnodige vakantie voor de eco-thriller waaraan ze eerder werkte, baseerde ze de personages op een onderwerp van een Huffington Post-artikel en een reisfotograaf / blogger.

Anderson signeert op 20 mei van 15.00 – 17.00 uur kopieën van haar boek in het American Book Center, Lange Poten 23 in Den Haag, en dan weer op 24 juni om 13.00 uur en 15.00 uur in de Haagse Hout-vestiging in Den Haag bibliotheek aan de Theresiastraat 195.

In een interview met de NL Times beantwoordde ze vragen over haar boek en haar werk als auteur. Delen van dit interview zijn voor de duidelijkheid bewerkt.

Vertel ons iets over jezelf.
Ik ben een Amerikaan en woon in Den Haag met mijn Nederlandse man en onze zoon. Mijn achtergrond is schrijven en marketing. Hoewel ik mijn hele leven bezig ben geweest met creatief schrijven, heb ik pas sinds mijn verhuizing naar Nederland de tijd en inspiratie gehad om fictie te schrijven. Ik beheer overdag een vergaderruimte en evenementencentrum, heb een passie voor het milieu en hou van lezen.

The Things We Said in Venice is zowel een reisverhaal, een liefdesverhaal als een verhaal van zelfontdekking. Kun je ons een korte samenvatting van het boek geven?
Zonder teveel weg te geven, kan ik het volgende delen. De Amerikaanse Sarah Turner, die onlangs is gescheiden en op het punt staat 37 te worden, reist alleen naar Europa voor een langere vakantie. Haar doel is om Europa op cultureel niveau te ervaren en de herinnering aan haar moeder te eren. Ze wil ook haar scheiding verwerken en zichzelf opnieuw leren kennen voordat ze een programma in Amsterdam volgt dat mogelijk haar leven zou kunnen veranderen.

De Amerikaanse vlogger Alexi bezoekt de kathedralen van Europa en deelt haar inzichten met haar groeiende online volgers. Als ze ons meeneemt naar Barcelona, ​​Reims, Vicenza en andere prachtige steden, lijken haar verhalen verweven met die van Sarah.

De bekende reisschrijver Fokke van der Veld is op reis in Italië met drie oude klasgenoten voordat ze een 20-jarige broederschapsreünie bijwonen in Amsterdam. Fokke ondergaat wat kan worden vergeleken met een midlifecrisis en zijn vrienden zijn zowel ondersteunend als meedogenloos. Hoewel hij een geweldig leven lijkt te hebben, heeft hij ook een ernstige breuk en verraad meegemaakt. Hij verlangt naar een zinvoller bestaan, zowel in zijn persoonlijke leven als in zijn carrière, maar angst houdt hem tegen.

Een toevallige ontmoeting in Italië brengt Fokke en Sarah samen en een soms komisch, soms hartverscheurend verhaal over liefde, reizen en zelfontdekking ontvouwt zich. Waar ze reizen, wat ze onderweg leren en of ze al dan niet samen eindigen, zijn de elementen die ons vooruit helpen.

Wat heb je gemeen met de personages?
Ik ben een Amerikaan en voordat ik naar Nederland verhuisde, had ik beperkte reiservaring buiten de VS. Ik kom uit Californië, maar ik woonde een paar jaar in Bend, Oregon. Sarah komt uit Bend. Net als Sarah viel ook ik voor een Nederlandse man en ik heb de neiging om het moeilijk te hebben met het begrijpen van vreemde talen (hoewel ik geloof dat mijn uitspraak beter is dan die van haar!) Ik ben ook betoverd door reizen, cultuur, architectuur en kathedralen en bekijk mijn tijd in Europa als een uitkomst.

Auteurs en de personages die ze maken hebben een vreemde relatie. Je zou kunnen denken dat de auteur altijd de controle heeft, maar naarmate personages evolueren, ontwikkelen ze een eigen leven en informeren ze je over hun voorkeuren, verwachtingen en verlangens. Sarah evolueerde bijvoorbeeld naar een veganist, wat betekende dat ik terug moest gaan en delen van het boek moest herschrijven om haar te ontvangen. Ik heb geprobeerd veganist te worden, maar ik ben er nog niet. Misschien wilde mijn personage me het pad wijzen!

Een van uw boekopdrachten is aan een auteur genaamd Francis Guenette die u heeft geholpen het blok van de schrijver te overwinnen. Vertel ons iets over dat verhaal.
In januari 2015 ervoer ik een writer’s block op het eco-thriller-manuscript. Ik wilde een kort verhaal schrijven over een volledig niet-gerelateerd onderwerp als een manier om het palet van mijn schrijver te wissen, zodat ik een nieuwe start kon maken. ik heb gevraagd lezers van mijn auteursblog om me drie woorden te geven en een genre als voer voor een kort verhaal. Collega-auteur Francis Guenette zei me de volgende woorden: ‘Een koffer, een vreemde en een trein. Liefdesverhaal.’ Dat was alles wat ik nodig had om op gang te komen. Uiteindelijk waren de personages niet tevreden toen ze in een kort verhaal werden gevangen, en de volledige roman was misschien niet tot stand gekomen als Francis niet op mijn post had gereageerd.

Waar en hoe kunnen mensen het boek kopen?
Mensen kunnen deze zaterdag 20 mei een gesigneerd exemplaar krijgen in het American Book Center in Den Haag, Lange Poten 23. Ik zal voorlezen uit mijn boek, kopieën signeren en een gratis loterij hebben voor een exemplaar van mijn eerste roman, Groen. Mensen kunnen dan een paperback bestellen via het American Book Center in Den Haag en Amsterdam, of een Kindle of printversie bestellen op Amazon. Voor degenen die in Nederland wonen, is verzending goedkoopste via Amazon Duitsland.

Welke plannen heb je in petto voor een derde roman?
Ik werk aan drie verschillende concepten. Een daarvan is een vervolg op The Things We Said in Venice, dat nieuwe hoofdpersonages zou introduceren, maar terug zou keren naar de bestaande personages. Ik werk ook aan een roman over een vrouwelijke mariene bioloog, geïnspireerd door zowel mijn passie voor het milieu als mijn tijd in Nederland – dat is tenslotte het land van waterkennis.

Hoe ziet jouw leven in Nederland eruit?
Ik heb een goed, maar eenvoudig leven in Nederland. Ik spreek zowel Engels als Nederlands, wat veel drempels verlaagt. Buiten het werk breng ik veel tijd door met mijn man en zoon en onze vrienden, bezoek musea, oefen, lees en schrijf, ga naar de kerk en woon evenementen bij die verband houden met het maken van een duurzamere wereld. Ik heb deelgenomen aan de 100-100-100 afvalvrije uitdaging in Den Haag, georganiseerd via Duurzaam Den Haag, twee jaar op rij mede georganiseerd in Den Haag een International Earth Day Festival en ben actief in verschillende werkgroepen op het gebied van duurzaamheid . We reizen wel, maar lang niet genoeg!

Wat vind je leuk en wat vind je niet leuk aan hier wonen?
Eerst het slechte: Nederlandse directheid werkt op mijn zenuwen. Ik hou niet van het weer (verrassing!) En ik hou niet van de bevolkingsdichtheid van Nederland. Nu het goede: ik hou van het laterale managementsysteem, in plaats van de hiërarchische benadering. Ik waardeer gesocialiseerde geneeskunde, dat onze hoge belastingen betekenen dat de regering voor al haar burgers zorgt en voor het gevoel van gelijkheid dat ik in mijn leven voel. Ik hou van multiculturalisme en dat ik vrienden heb met verschillende achtergronden. Ik vind het nog steeds fascinerend dat ik op straat kan lopen en elke dag 10 verschillende talen kan horen.

Gerelateerde artikelen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Blijf verbonden

0FansLike
0VolgersVolg
0AbonneesAbonneer

Laatste Nieuws